ankara

her daim bir güzün hüznünü ve rengini taşır bu kent. neden bilmem ama sanki derse geç kalmış çocuk gibi, sevmeye doyamamış gibi durur. bir yanı gözünü alırken, öbür yanı gözyaşları olur.

her yer artık ağaca kesiyor olsa bile ankara hep sonbahardır. yeşil değil hep sarı yapraklardır sokaklardaki. ne kar kış, ne ayaz, ne sıcakları hatırlarım. hep upuzun bir güz bu şehir. ondandır sanırım ankara'da hüznü yaşamaktan başka çare olmaması. insanlar da hep dokunsan ağlayacak... ankara gri beton değil, sarı yapraktır, basarsan çıtırdar...

evim, huzurum, huzursuzluğum ... kürkçü dükkanım ...

"gormek istersen denizi yukariya cevir yuzu
deniz gibidir gokyuzu
aldirma gonul aldirma"
s. ali

"sen bir yeri seversen orası dünyanın en güzel yeridir, sen dünyanın en güzel yerini sevmezsen orası dünyanın en güzel yeri değildir" vizontelede belediye reisi halka seslenirken.

şehrin çok fazla vaadi yoktur. elinde olan bellidir, hepsi de ortadadır. kendi dünyanı seçersin bunların arasından. insanlara tutunursun, dostluklara tutunursun. ankaradaki dostluklar gibi azade olanını görmedim. ne mutlu!

farzedelim! gönlündeki güzü süpürmek için tavukçu'nun bahçesine geçersin. ne deniz görür, ne ağaç. inadına korna sesleri gelir; ama nedenini bilmem o bahçe mükemmeleşir demlendikçe. çıkıp oradan kostak adımlarla kendini vurursun yollara sohbetle birlikte. ev neredeyse nerede, yürürsün. ilkbaharın serin gecelerinde gömleğine tutunursun. bakacak denizin yok, izleyecek manzara hani nerede? hayallerin vardır dostlarınla üleştiğin. onların gölgesinde yaşarsın.

deniz olmayan bi yerde nasıl yaşanır?

öğrenciliğimi geçirdiğim güzel şehir ne zaman gitsem heyecanlandırır beni,genelde istanbul aşıklarının da nefret ettiği şehirdir,bu arada barlarında dart oynamayı da çok özledim.

istanbul'dan gidenlere istanbul çocuğu diye isim takıp. istanbul ezberlenmiş bir kaç kötü yanını her muhabbette araya sıkıştıran insanların bolca yer aldığı... memleketin en metalci benim takılan gençlerinin karanfil sokakta kendini gösterdiği...
istanbul- ankara karşılaştırmasının bolca yapıldığı yer... (tabi istanbul'un ankara'yı muhattap saymadığı gibi bir gerçekte var):)))

ben de ankara için 'beton olarak dökmüşsün gibi' diye düşünmüştüm. hani o hep bürokrasi kokan havadan bahsediliyor ya, bolca ağaç, çiçek dolu parklarla bu havayı biraz olsun yumuşatmak mümkün.istanbul'u bilir misin? gözlemlediğim kadarıyla özellikle son birkaç yılda bayağı bir yeşillendi. senin deyiminle "yeşillendirildi". üstelik düzenli bir kent olan ankarada bunu başarmak çok çok daha kolay. şahsen ben; istanbul'da yol kenarlarına dikilen çiçeklerin kopartılmadığını, talan edilmediğini görüp hayrete düşüyorum. ankara halkı bu konuda istanbul halkından çok daha özenli olacaktır. bundan eminim.

memur kenti evet:-)
başkent yapılınca, yav birazda insan lazım bu memurların arasına diye, sevsinler diye, birde şarkı yapmışlardı:-)
şöyle; ''ankara ankara güzel ankara :-) seni sevmek ister her bahtı kara'':-)

bak hele ya tüm bahtı karaları çağırıyor, gelin taliinizi burda arayın der gibi, sanki amerikayı kurmuşlar:-)

yok bence ankarada yaşayanlara bahtı kara dio şarkıda...e yaşadıkları yeri sevmeleri lazım ki kalabilsinler...
gönül sevmek ister...gerisi bahane...

maSum kentimm

en azından "taşı toprağı altın" diye kandırmamışlar ya:) biz bu kadar zamandır istanbulda altın falan bulamadık mesela:)

e sizden önce biz bitirdik de altınları, ondandır:)))

:) işin aslı bazen istanbul, bırak taşını toprağını, her karışı altın olsa çekilmeyecek bir hal alıyor. ama bazen de büyülüyor insanı. terk etmek istiyorsun, olmuyor. gene de siz marşı falan unutun, ankaranın kıymetini bilin.

istanbul, doğduğum, büyüdüğüm sevdiğim aşık olduğum kent...başka yerleri gezerim de severim da...ama yaşayamam...
istanbul, defalarca aldatsam da asla terketmeyeceğim, ve beni her dönüşümde bağrına basan sevgilimdir!

ankara maddesinde istanbul reklamı yaptım ama, bu da böyle olsun:)

ankara....kimine huzur kimine hüzün verir...

önemli olan sevmek dreamer'ın da dediği gibi... seversen güzellikleri görürsün. ama sevmezsen...

ankarada ben varım birde :-),aslında eğer birgün bir fırtına olmuşsa heryer bir olmuştur ne ankara ne istanbul,sanki herkes bir arada.

hayatimin en guzel bes senesini gecirdigim sehir. dunyalar guzeli esimle tanistigim sehir. yaklasik bes senedir ayriyim ama turkiyeye dondugum zaman yasmayi tercih edecegim ilk sehir.