yalnızlık

günlük tutmaktır.

durakaldım her yerde bir fazlalık gibi
tez elden atılması elzem ifrazat gibi
ne mesnevi ne radiohead şifa olmaz gayrı bu darda
durakaldım naçar amansız zamanlarda

iç kanama

bir yalnizlik işareti

bir cam gibi önünde
yüzümü elinle sil
hohlayarak üstüne
seyret boş bir sokağa
hüzünle yağışını yağmurun.
sonra kaplasın yavaşça
ilık buğusu soluğunun
yüzümü baştanbaşa.

ve bırakıp gittiğinde
bir küçük boşluk kalsın
alnını dayadığın yerde;
bir yalnızlık işareti
işleyen ta içime...metin altıok

yalnız kaldınız sanırsınız,yalnız bırakılmışsınızdır!!ötesi..ötesi var..yalnızlık insanın kendine mektup yazması..yalnızlık çalan plağın bile sizi dinlemesi ve bütün yarım kalanlar için radyoda; yalnizlik senfonisi..

hem yokluğu hem de varlığı yetmiyorsa..işte yeni bi yalnızlık..

"birbirinizi sevin, ama sevginize bağlayıcı anlaşmalar koymayın. bırakın yüreklerinizin sahilleri arasında gelgit çalkalanan bir deniz olsun sevgi. birbirinizin kadehini onunla doldurun, ama yine aynı kadehe eğilip içmeyin. ekmeğinizi bölüşün, ama aynı lokmayı dişlemeye kalkmayın. şarkı söyleyin, dansedin, eğlenin birlikte, ama ikinizin de birer yalnız olduğunu unutmayın. çünkü lavtadan dağılan müzik aynı ama ezgileri çıkaran teller ayrıdır. yüreklerinizi birbirine bağlayın ama biri ötekinin saklayıcısı olmasın. çünkü ancak yaşam'ın elidir yüreklerinizi saklayacak olan. hep yanyana olun, ama birbirinize fazla sokulmayın; çünkü tapınağı taşıyan sütunlar da birbirinden ayrıdır. çünkü bir selvi ile bir meşe birbirinin gölgesinde yetişmez."

sevgili dostum cibran

"neden çok sonra farkına varıyorsun
etrafındaki sessiz yalnızlığın
yar olsun dost olsun
ne arıyorsun
adresi belli mi vefasızlığın?"

sen miydin o yalnızlığım mıydı yoksa
kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
dilimizde akşamdan kalma bir küfür
salonlar piyasalar sanat sevicileri
derdim günüm insan içine çıkarmaktı seni
yakanda bir amonyak çiçeği
yalnızlığım benim sidikli kontesim
ne kadar rezil olursak o kadar iyi

can yücel

"beni bilirsiniz ben nerdeysem yalnızlığın başkenti orasıdır..."(cemal süreya)

her şeyin başı sevgi diyeni "ohoo sen hala orda mısın yahu" ile ya da tarihi geçmiş espri anlamındaki mimikle karşılarız da, englebert humperdink'in içimizi ısıtan - ve buran - şarkısına nasıl da eşlik ederiz.

evet...lonely is a man without love...

yalnızlardayım.
yolcusu olmayan gemimin,
her sabah alacasında,
bıkmadan yinelediği,
hüzün çıkarmaları var
yalnız sahillerime.

med-cezirlerde gidip gidip gelmede
dalıp dalıp çıkmadayım diplere

bir sen varsın alıp beni
götürecek bilinmeyene

ben seni;
katl-i vacip yalnızlığım
katilini beklemede.

reyan yuksel

"çocukken iki kişi oturduğumuz kapı eşiğine, tek başıma zor sığıyorum şimdi. büyüdükçe insan yalnız mı kalıyor ne?"

yanlışlık; birlikte yalnızlık :(

sürekli beslediğim herkes gidince bana kalacak en değerli hazinem...

doğa kanunu...

mutlaka bir parca olmalı insan ozaman bazı şeylerin kıymetini biliyor ve yargılama yapabiliyor

sıcak bir ağustos gecesi tek başıma olduğumu düşündüğüm evimde ansızın perdemde beliren hamamböceğini fobilerimle başedip de öldürebildikten sonra üzerimde asılı kalan his. yalnızlık.

yalinlik

ne gerek var?