sabaha katılan nedir gecemden çalınanın yanında?
nefes bar sakinlerine...
gece çılgın ayak sesleriyle yırtıldı
bazen alınganlaşırım
nerede olduğumu bilemem,
birkaç adım tökezler,
yitik hissederim
kendimi.
tanıdığım herkes benden daha
uzun
daha zeki
daha müşfikmiş
gibi gelir bana,
ve daha az çirkin
elbette.
ama asla
uzun sürmez
bu ruh hali.
etrafıma sıkı bir
bakış atarım,
çepeçevre
sert bir bakış
ve aklım başıma
gelir.
ama
bir süre için
sadece.
charles bukowski
güneşin dünyanın belirli kısmını aydınlatmadığı zaman dilimi işte, ne gerek var romantik zırvalamalara? güzeldir o ayrı.
dört gün dört GECE ağladım ben...
