yukunun umutsuzluk oldugunun farkina varir insan; yukunun duragi olmadigini, onu terketmeye niyeti olmadigini anlar; umudunu varligiyla mutlak yoklugu ve yurtsuzlugu vareden yukune degil, yine de o yukun varettigi yola baglar
en yakın arkadaşlarımdan biridir sisyphos... sırtı agrıyan salyangozlardan o da bir çokları gibi....
"pek az iş sisyphos'un işkencesine,sonsuzca tekrarlanan ev işleri kadar benzer.temiz akan kirlenir,kirlenen temizlenir,tekrar ve tekrar,gün be gün.ev kadını,zamanın dışındadır.o hiçbir şey yapmaz;sadece şimdiyi sürükler."
{simone de beauvoir}
keşke herkes sisyphos gibi kendim ettim kendim buldum diyebilecek olgunlukta olsa ve cezasını çekmeyi de kabul etse.
