interrail:
2005 eylülünde aldık çantaları sırtımıza sevgilimle bindik sirkeciden pthion trenine.tren kalkarken yaşadığım heyecan 22 gün boyunca sürdü. bambaşka birşey.
charles bukowski:
kadınlar isimli kitabı beni çok şaşırtmıştır. özelliklede sonlara doğru kendini sorgularken.
charles bukowski:
özgürlük ayın 28inde tüm gece şarap içti ve onu düşündü: yürüyüşünü, konuşmasını ve sevişmesini doğru gibi gelen ama aslında olmayan şeyler anlatışını ve her bir kıyafetinin rengini ezbere biliyordu ve ayakkabılarının- herbir topuğun kıvrımını onlarla şekillenen bacaklar kadar iyi biliyordu. ve eve geldiğinde yine dışarı çıkmıştı ve yine o kendine has kokuyla dönecekti ve yaptı boka batmış domuz gibi pislik içinde sabah 3 te ...
mulholland drive:
izledikten sonra kendimi aptal gibi hissetmiştim.korkunç ses efektleri olmadanda insanı korkutan, geren, sarsan bir film yapılabiliyomuş demekki dedirtiyo lynch...
