kedi
kitap okurken yanımda,yemek yerken karşımda,uyurken ayakucumda...ve her eve geldiğimde kapının arkasında ...pardon kedi mi dediniz...
yalnızlık
...Damlalar belli bir düzene göre çarpıyorlardı sanki penceremin camına, önce iki tane çarpıyor sonra bir, ondan sonra aynı iki ve bir, bu sefer daha hızlı sonra bir anda yavaşlayarak.. Kendimi damlaların ezgisine bırakıyorum , önce birbirine yaklaşan sonra bir anda uzaklaşan iki sevgili , yok yere biten ve dayanamayıp yeniden başlayan ilişkiler, karakterleri oturmamış bir erkek ve bir dişi.. Ya da şekillenmemiş aralarındaki sevgi , saf haliyle duruyor öylece.. araya kıskançlıklar giriyor sonra zorunlu yalanlar, gülen iki yüz oluyor ,gözyaşları dökülüyor ardından, sonra yine gülen yüzler, akan gözyaşları.. Bu sabah yağmurun sesiyle başladım güne , damlalar çarpıyordu pencereme önce iki sonra ayrı
Hayatımda bu damlalar gibi süregeldi hep , bir farkımız yok yere biten ilişkilerin sonrasıydı , ve yalnızlık .. Önce iki oluyordum sonra ayrı…